Cofnij
Słowniczek
abcdefghijklmnoprstuwyz

Sabom
- sensei w koreańskim karate

Sai - trójząb, przyrząd do sadzenia ryżu

Samurai - rycerz, wojownik ściśle przestrzegający zasad "Bushido"

Sash - szeroki pas, taśma (w chińskim karate)

Sayonara
- do widzenia!

Seika tanden - środek ciężkości ciała, siedziba 'siły witalnej' zlokalizowana w linii pośrodkowej ciała, kilka centymetrów poniżej pępka

Seiken - powierzchnia uderzenia którą stanowią głowy II i III kości śródręcza

Seiza - siedzieć prosto, pozycja siedząca (na własnych piętach)

Sempai - 'starszy rangą' ? patrz Sensei

Sen?i - wola walki

Sensei - mistrz, nauczyciel. Tytuł ten zwyczajowo przysługuje tym posiadaczom stopnia mistrzowskiego, którzy w swojej sekcji pełnią funkcję 'głównego' instruktora. Jeśli w sekcji jest wielu posiadaczy czarnych pasów, tytuł 'sensei' przysługuje najwyższemu rangą. Jeśli jednak każdy z posiadaczy czarnych pasów prowadzi osobna grupę w sekcji, jego uczniowie również zwracają się doń 'sensei'. 'Sempai' to tytuł stosowany wobec instruktora prowadzącego trening, ale posiadającego jeszcze stopień uczniowski, Jeśli jednak zajęcia z daną grupą prowadzi posiadacz stopnia 5 dan, a asystują mu dwaj instruktorzy z 3 danem, to obaj instruktorzy są 'sempai' i nikt więcej, choćby wśród ćwiczących byli jeszcze inni posiadacze czarnych pasów. Oba tytuły: 'sensei' i 'sempai' są więc wyrazem grzeczności i szacunku nie tyle w odniesieniu do konkretnego stopnia, co do funkcji pełnionej w danej sekcji czy podczas określonych zajęć

Shiai-jo -plansza o wymiarach 8x8 lub 10x10 metrów, na której odbywają się walki karate

Shifu, si fu - sensei w chińskim karate

Shihan -mistrz, profesor ? tytuł przysługujący karatekom noszącym wysokie stopnie mistrzowskie, zazwyczaj wyższe niż te, które przyznaje się za najwyższą biegłość techniczną. Tytuł ten jest wyrazem uznania za pracę teoretyczną w zakresie karate. Bywa przyznawany najwcześniej po 15 ? 20 latach nieustannej działalności szkoleniowej

Shinai - miecz wykonany z czterech najwyższej jakości prętów bambusa, związanych węzłem (nakayuki), na szczycie których nałożony jest skórzany kołpak (sakigawa); używany przez zawodników Kendo

Shinden
- główny budynek w średniowiecznej posiadłości feudalnej lub świątyni. Przed treningiem, na hasło 'shinden-ni-rei' dawni karatecy składali ukłon w stronę siedziby pana feudalnego lub głównego budynku świątyni

Shinto - tradycyjna religia japońska oparta na wierzeniach w siły nadprzyrodzone i boskie pochodzenie cesarza

Shiroi
- biały, zawodnik walczący po lewej stronie planszy (również shiroo)

Shisei - postawa (również dachi)

Shisi-jo - Shiai-jo

Shito-ryu karate - szkoła Karate stworzona przez Mabuni Kenwa, długoletniego ucznia Yasutsune Itosu; kładzie nacisk na nadanie walce szybkości, manewrowości i dynamiki

Shitsu-kansetsu
- dół podkolanowy

Sho - rozpoczynać (stąd shodan = 1 dan)

Shobu
-walka, mecz w sportach walki

Shogun - dyktator wojskowy

Shotei -teisho

Shotokan - szkoła Karate, której twórcą był Gichin Funakoshi; "Shoto" znaczy "fale sosen" (literacki pseudonim mistrza z okresu młodości)

Shuriken -sztylet, nóż do rzucania. W karate termin ten odnosił się głównie do wielokątnych gwiazd stalowych o wyostrzonych promieniach i krawędziach stosowanych w niektórych antycznych szkołach walki do rzucania zamiast noży

Shuto - zewnętrzna, łokciowa krawęd? dłoni

So?in - grzbietowa powierzchnia stopy, tuż przy podstawie palców

Sobi - górna część łydki

Sode - rękaw

Sokumen - strona, bok

Sokuto - zewnętrzna krawęd? stopy

Soremade - koniec walki, stop!

Soto - od zewnątrz do wewnątrz, zewnętrzna strona

Sukui - łyżka, chochla, czerpak

Sumo - starożytna japońska sztuka zapasów

Suwari-waza -techniki walki stosowane pomiędzy siedzącymi partnerami

© Copyright 2013 Samurai Szczecin. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Projekt i wykonanie: Strony internetowe Pro-Link